Баш пред некој ден додека си го средував плакарот погледнав у тоа календарот да видам кој ден беше. Начисто попиздив оти моиве цело време м`чат ништо не се збори кој, каде, кога...Знаев дека мојот брат (кој ептен го поштувам ќе замине во Германија во почетокот на август. И си викам мајко му што правам овдека во овој град додека морето таму ме чека. Скокнав до моите (кои седат нон-стоп во дневнатаи им викам дали имаат некаков план за одморите, а мајка ми ко улава вика дека нема да иде. ЈБГ гарант и прекурчило иста шема да гледа секое лето... „Добро“ - си викам и се пикам во плакарот средувајќи ги работите. И баш вчера седев покрај екранот (не овој - овој е далеку помал и подосадени влегува татко ми да ме испитува за моите идеи за одмор. ЈБГ ме фати неспремен како ретардињо кога ја нема научено песничката на памет. Одеднаш сфаќам дека моиве можеби преку ноќ ќе ме остават сам дома. Аххх попиздив начисто. Му реков на татко ми дека ќе идам на море за една недела а овој почна да се нервира зашто толку доцна сум одел. Е ај ЗАШТО БЕ? Кај се досега па они да ми кажат кога ќе идат? Ахх не ми е јасно нешто ама кој ги шмиргла. И така се наградив себеси со 3 дена останување сам дома (фала богу нема да ми се мотаат луѓево некое време. Ајјј што ми е ќејф што сум сам!!!